Mountainbiken in Noord Tanzania: een test

En wat gaan we dan doen?

De standaard toeristenroute door Tanzania: naar de Serengeti, getuige zijn van de Great Migration, een bliksembezoekje brengen aan Lake Manyara en de bijna koninklijke Kilimanjaro in al zijn glorie aanschouwen. Wij wilden graag méér zien dan deze route, en besloten: wij gaan lekker mountainbiken van Arusha naar Mount Longido! In deze blog lees je hoe het eraan toegaat wanneer we, met vallen en opstaan, indrukwekkende, nieuwe experiences voor onze reizigers ontwikkelen!

Voor dag en dauw opstaan

Op een werkelijk onmenselijke tijd rinkelt onze wekker en iedereen draait zich al mompelend en kwijlend nog een laatste keer om. Tijd om wat water in ons gezicht te plenzen, en in de auto te springen! Vandaag gaan we een mountainbiketocht maken in Arusha, safari capital of the world naar Mount Longido. Ons team bestaat uit Charlie, onze fotograaf Christine, cameramannen Stephan en Melle, producer Ricky en schrijver Charlotte. O, en laten we vooral onze Masai-gids Komolo niet vergeten, die een stuk minder problemen lijkt te hebben met zo idioot vroeg opstaan dan de meesten van ons. In totaal beschikken we over drie mountainbikes, Charlie’s trouwe motor en onze auto. In een kolonne van voertuigen laten we Arusha achter ons, en rijden we het kleinere zusje van de Kilimanjaro, Mount Longido, tegemoet.

Wazungu op een fiets

De tocht begint veelbelovend; we rijden over een geasfalteerde weg zonder al te veel gaten en kuilen, langs gezellige, Tanzaniaanse dorpjes waar zo nu en dan groepen kinderen achter ons aanrennen. “Mzungu, mzungu! Unataka kununua chakula?” (Swahiili voor “Willen jullie wat te eten kopen?”) Toeristen zien ze hier al niet zo vaak, maar witte reizigers op een fiets?! Dat is hier al helemaal een bezienswaardigheid. Na een tijdje lekker door te hebben gecrosst op de geasfalteerde weg, geeft onze gids Komolo aan dat het tijd is om links af te slaan, off road, de droge vlakte in. Oeps, met de seizoenen hadden we eigenlijk te weinig rekening gehouden toen we deze fietstocht inplanden. Of het nou het droge seizoen is of het regenseizoen, mooi is het hier altijd. Maar dit gaat gegarandeerd stofhappen tot in het oneindige worden. Uiteindelijk offeren Charlie, Ricky en onze andere gids zich op; ze hijsen zichzelf op de mountainbikes. Ikzelf zit zeer tevreden voorin de auto, Red Bull en chocola naar binnen te werken. Never change a winning team, laten we het daar maar bij houden. En dan beginnen we!

Vrij spel voor zand en wind

Charlie, Ricky en onze gids bikkelen de eerste twintig minuten dapper door, maar van hun gezichten is af te lezen dat ze het toch wel vrij zwaar hebben en ook steeds zwaarder beginnen te krijgen. Na drie kwartier roept onze gids Komolo vanuit het niets: “Charles! Did you know there’s a much better road parallel to this one, very nearby?” Komt die man nu mee! Met stof in alle gaten en volledig doorweekte shirtjes begeven de drie helden van ons team zich naar de andere weg. Dit traject bevat inderdaad iets minder diepe kuilen, maar afzien is het nog steeds: door het droge seizoen is er bijna geen begroeiing, en dus heeft het stof vrij spel. Zo bikkelen onze helden nog even door, maar dan besluiten we met het hele team er voor nu de brui aan te geven, de fietsen op het dak van de auto te gooien en een stukje van de route in onze wagen af te leggen. De droogte heeft iets moois en zorgt voor een bijna buitenaards landschap, maar we moeten erkennen dat dit niet helemaal het juiste seizoen is om deze tocht af te leggen. In de regentijd, als alles hier in bloei staat en de vochtigheid het stof onder controle houdt, moet het hier nog indrukwekkender zijn dan het nu al is – en zal mountainbiken ook een stuk minder afzien zijn.

Masai-dorpjes

Na de ergste stofwolken achter ons gelaten te hebben, halen we de fietsen weer van het dak af en zet onze kolonne zich verder voort langs dorpjes vol vriendelijke Masai (die logischerwijs maar weinig Engels spreken, dus communicatie gaat soms wat lastig), zo nu en dan een zebra en het eindpunt steeds beter in zicht: Mount Longido. Naarmate we onze weg vervolgen, worden de wegen iets beter; bikkelen is het nog altijd, maar meer begroeiing zorgt voor minder wind, minder hard hoeven trappen en dus ook minder gevloek en minder intense zweetaanvallen. En zo vervolgen we onze weg: twee van onze content creators op de fiets, twee op de motor en twee in ons trouwe wagentje. Dit is nou eenmaal hoe het gaat wanneer je nieuwe experiences aan het ontwikkelen bent voor toekomstige klanten: lang niet alles gaat van een leien dakje, en vaak moet je activiteiten ook daadwerkelijk uitvoeren om te zien op welke vlakken er nog ruimte is voor verbetering. Mount Longido is een imposante berg, die door de Masai als heilig wordt gezien. Aan de voet van de berg ligt het gelijknamige stadje Longido, middenin Masai-land. Als we dan eindelijk het plaatsje binnen rijden, is duidelijk dat hier maar weinig reizigers komen. Alle ogen zijn op ons gericht wanneer we even stoppen bij het tankstation om wat snacks in te slaan. Longido is klein, maar knus. Dit is de plek waar we vanavond zullen overnachten, in een krakkemikkig maar gezellig hotelletje. Nu hopen dat het beklimmen van Mount Longido morgen met iets minder valkuilen zal gaan dan de fietstocht van vandaag!

Kilimanjaro

Eindoordeel: tijdens onze fietstocht zijn we íets te ver off the beaten track gegaan, wat natuurlijk kan gebeuren wanneer je nieuwe ervaringen en activiteiten aan het ontwikkelen bent. Wil je nou alsnog mountainbiken in dit gebied, dan kan dat natuurlijk – al raden wij je eerder aan om een fietstocht te maken rondom de Kilimanjaro van een paar dagen, die ook via ons te boeken is! Dit gebied ligt hoger, is minder droog en daarom ook groener. Leuk om te combineren met een verblijf bij de Nederlandse boerderij Simba Farm Lodge, waarover later meer. Deze blog is onderdeel van: Africa Inside Out.