Antananarivo is in 1625 gesticht door koning Andrianjaka, die de stadsheuvel koos als strategische plek om over het omringende laagland te heersen. De naam zelf betekent letterlijk "stad van duizend", verwijzend naar de duizend soldaten die de heuvel bewakten. Vandaag de dag is die strategische ligging nog altijd voelbaar: de stad is gebouwd op twaalf heuvels, waardoor je voortdurend omhoog en omlaag loopt door smalle straatjes.
De Malagassische cultuur is een unieke fusie van Afrikaanse, Austronesische, Arabische en later Europese invloeden. De bevolking stamt af van zeevaarders uit Borneo die meer dan 1.500 jaar geleden dit eiland bereikten, ver voordat Europese ontdekkingsreizigers er ooit voet aan wal zetten. Die Aziatische roots zie je overal terug: in de rijstcultuur (rijst eten ze hier vier keer per dag), in de gezichten van de mensen, en in de manier van bouwen.
Het Rova van Antananarivo, het oude koninklijk paleis op de hoogste heuvel, domineert het silhouet van de stad. Hoewel het complex in 1995 grotendeels afbrandde bij een mysterieuze brand, is het inmiddels gedeeltelijk gerestaureerd en biedt het een weids uitzicht over de hele stad en de rijstvelden in de vallei. Helemaal aanraden om bij zonsondergang te bezoeken.
Beneden in de stad bruist het. De Avenue de l'Indépendance is de slagader van Tana, geflankeerd door koloniale gebouwen met ijzeren balkons, waar straatverkopers zebraprintdoeken, vanillestokjes en gegrilde maïskolven verkopen. Ga ook zeker de Zoma-markt op, traditioneel een van de grootste openluchtmarkten ter wereld, nu gespreid over verschillende pleinen maar even kleurrijk en chaotisch als altijd.
Lokale tip: Eet waar de locals eten. Een bord romazava (de nationale stoofpot met zebu-vlees) kost hier minder dan een euro. De beste adresjes vind je niet op Google Maps, volg gewoon de rijen mensen.
