Travel Story Zuid-Tanzania: Door de lens van een filmmaker

Ik ben Max, filmmaker bij Charlie’s, en onlangs kreeg ik de kans om drie weken lang door Zuid Tanzania te trekken. Op expeditie om een nieuwe route te ontwikkelen, op zoek naar ervaringen en verhalen die nog niet verteld zijn. Met mijn camera, drone en twee collega’s als trouwe metgezellen lag er een mooie uitdaging voor ons: een route bouwen die het land van een andere kant laat zien. Het zuiden van Tanzania is namelijk nog rauw, ongerept en weinig bekend onder de reizigers. Voor mij lag er een uitdaging: hoe kon ik dit op de meest unieke manier vastleggen, zonder het te reduceren tot een ansichtkaart?

Morogoro en de Uluguru Mountains

Morogoro was onze eerste halte, een gezellig stadje dat bruist van leven en chaos. Straatverkopers roepen hun waren uit, motoren & tuktuks zigzaggen door de drukte, en overal klinkt muziek. Ik wilde alles vastleggen, maar het ritme van de stad bewoog te snel om goed op camera te krijgen. En achter deze drukke stad ontvouwt zich een groene wereld.

De volgende ochtend trokken we de bergen in. We begonnen vroeg, nog voordat de hitte ons deed smelten. Samen met onze gids Joffrey liepen we de stad uit, het asfalt achter ons latend. De klim voerde ons langs akkers waar kinderen zwaaiden, door tropische bossen waar de lucht koel en vochtig werd. Ik liet mijn drone zweven door de bergen en legde de vele uiteenlopende, kronkelende paden vast. Op de top van Bondwa Peak lag de wereld opeens aan onze voeten, een panorama van mistige valleien en bergen die zich eindeloos uitstrekten. ’s Avonds zaten we bij ons kamp bij Morning Site, een oud Duits koloniaal gebouw. We aten een eenvoudige maar goede maaltijd terwijl de zon langzaam achter de heuvels verdween. Toen het donker werd,verscheen een sterrenhemel zoals ik die nog nooit eerder had gezien, en ik spendeerde een groot deel van de nacht naar boven turen vanuit mijn tent.

Mufindi Highlands

Verder naar het zuiden veranderde Tanzania compleet van karakter. De Mufindi Highlands. Het had iets bijna Europees, maar tegelijkertijd voelde het onmiskenbaar Afrikaans. Glooiende heuvels, groene theeplantages en een bevrijdende frisse bries. We kwamen aan bij de Mufindi Farm Lodge, waar we warm verwelkomd werden door de Nederlandse Merel, die deze oase van rust al meer dan 6 jaar haar thuis noemt. Ik filmde de ochtendmist die langzaam optrok boven de velden, de paarden die hier vrij rondhobbelen, en de rust van een landschap dat zich aan niks leek te storen. Ik proefde hier maaltijden die rechtstreeks van het land hier kwamen, groenten, fruit, zuivel, alles lokaal en met zorg bereid. Nog nooit had ik zo'n verse en heerlijke maaltijd gehad, en de opbrengsten van het land werden direct terug geïnvesteerd in de lokale community, en het overschot aan goederen verkocht op de lokale markt voor een goedkopere prijs. Het was weliswaar een paradijs, en eerlijk gezegd wilde ik hier niet meer weg.

Matema, aan de oevers van Lake Malawi

Na een lange rit door de highlands bereikten we Matema, een dorp aan de oever van Lake Malawi. Het meer strekt zich voor ons uit als een oceaan zonder golven, warm en uitnodigend. Vissers dobberden in houten kano’s, palmbomen wiegden zacht in de wind. Het uitzicht is prachtig. Links rijzen de groene toppen van de Southern Tanzanian Highlands op langs de oever. Rechts zie je in de verte Malawi liggen. En voor je neus strekt het meer zich eindeloos uit tot over de horizon. Na onze lange reis dwars door Tanzania voelde dit een beetje als aankomen aan het einde van de wereld. Ik liep vanuit mijn hut zo het strand op, mijn voeten in het zachte zand. Alles ademt hier pole pole het Swahili-woord voor: rustig aan, zonder haast. Het water weerspiegelde de lucht, de silhouetten van de vissers in de ondergaande zon. Ik kan er geen andere woorden aan geven dan simpelweg magisch.

Kilwa, aan de eeuwenoude Swahili kust

Na een verdere tocht door het binnenland, en een bezoekje aan Afrika’s grootste national park: Nyerere, bereikten we de kust bij Kilwa. Hier, tussen mangroves en verlaten stranden, bevindt zich een serene kustplaats in de schaduw van eeuwenoude handelsroutes. We gingen op een boottour naar Songo Mnara en Kilwa Kisiwani, hier filmde ik ruïnes van het paleis van de sultan en verlaten moskeeën uit de 14e eeuw. Deze UNESCO World Heritage is een stil getuige van een tijd waarin deze Swahili handelsstad nog een kloppend hart van handel in de Indische Oceaan was.

Toerisme is hier nog schaars, dus je hebt het strand bijna helemaal voor jezelf, gedeeld met locals en vissers die aan het eind van de dag hun vangst binnenhalen. Terug bij de accommodatie keek ik op het dak uit over de groene mangroves en de lokale vissers markt, terwijl we van een biertje genoten van een adembenemende sundowner. Ook aan de bar hing er een ontspannen sfeer, en genoten we van de zelfgemaakte gin van de eigenaar. Zuid-Tanzania leek op eerste gezicht geen bestemming die zich makkelijk liet vastleggen. Toch ontdekte ik achter elke bocht een nieuw, adembenemend landschap, waardoor mijn camera geen moment rust kreeg. Het is een land van contrasten: uitgestrekte savannes en mistige bergen, groene theevelden en tropische stranden, eeuwenoude ruïnes en levendige dorpen. Voor mij, als filmmaker, een absolute visuele treat.

Maar dat gevoel van alleen op de wereld zijn, van eindeloos avontuur, de warmte en gastvrijheid van de mensen met hun lach en vele begroetingen, dat laat zich moeilijk vangen in film of foto.

Want dat gevoel, kan je uiteindelijk alleen zelf ervaren als je er bent.

Toch heb ik er een poging op gewaagd.